Kolęda

 

Ta kolęda dosyć senna

świetna jest do łóżka

Luli luli dzieciąteczko

śpiewa już poduszka

Wtóruje jej kołdra basem

Jasiek zaś falsetem

Prześcieradło piszczy czasem

Ale ton to nie ten

Gwiazdy nucą przez okienko

swe pieśni dalekie

Mlecznej drogi biały anioł

Butlę niesie z mlekiem

Wahania niezdecydowanego młodzieńca cierpiącego z nadmiaru panien na wydaniu

Rzekł młodzieniec - nadmiar dziewcząt mnie przeraża.
Wszystkie ciągną do ołtarza. W samotności wolę tkwić
i swobodnie sobie żyć. Baba dobra jest na chwilę
ulatuję jak motylek bom wolności wolnym bratem,
wolę książkę i herbatę. Ale może, ale może...
też się skuszę. O mój Boże...

Szopka Aniołów

NORY

To są NORY

A  w tych norach

żyją sobie

małe myszki

W nocy małą

lampkę świecą

Pobrzękują też

kieliszki

Piją sobie bez

frasunku

po łyku mysiego trunku

sidła stawiają na kota

O tu właśnie wpadł niecnota.

 

Totalna bzdura cóż na to Zofija córa

Pan, który po goleniu gębę w zygzaki miał i ptaka na swym ramieniu

śmiało niósł, mrucząc pod nosem „dobrze MU!”

Ptak ten wychodził z buta mu

- z głębinowego ptak to snu. 

Miał sępa, który deszcze jadł,

na głowę chyba ptak ten spadł!

I ośmiornicę zdechłą też

chociaż uważał, że to jeż.

Z utytą myszą jakiś pan platoński dialog toczył wciąż

chociaż upadły był to mąż.

Jamniczek z dziobem oraz mysz

są do kompletu także tysz.

 

 

 

Pewny zysk

WOŁAM

Jestem smutnym i beznożnym

stworem z jakiegoś tam świata.

Kto pokocha mnie, popieści, 

uzna za swojego brata!